بازیگر

شبا با ماسکش حرف میزد.
با توی ماسکش حرف میزد.
با توش.

آقای کرگدن

همچین خوشحال هم نبود،

از اضافه حقوقش.

بند، بند

میگفت تو با هرکودوم از این بندها
میتونی سه چارتا کفش ببندی.
از بس بلند بودند،
الکی الکی.

دلقک هام

دیگه نه موهای فرفریشون زرد و نارنجیه

و نه لباس هاشون رنگی رنگی.

آلیس، اینجا

بعد یه مدت دیگه چیزایی که
می دید و اتفاقای دور و ورش
باعث تعجبش نمی شدند.
بی تفاوت شده بود.

مرد

مرد تلخ بود.

خیلی تلخ.

تعطیلات

از روزهای تعطیل بدش میومد.

از این که همه ی خانواده میشینن تو خونه، زل میزنن به هم.
از این که همه مغازه ها تعطیل میکنن. ازین که تاکسی گیر نمیاد.
«روزای تعطیل بدمزه ان»
همچین عقیده ای داشت.
میزد بیرون از خونه و الکی تو خیابونا ول میگشت.
خالصاً بیهوده.